برگزار کننده : انجمن مدیریت اجرائی ایران با همکاری خانه مدیران سازمان مدیریت صنعتی و انجمن انفورماتیک ایران
سخنرانان: آقایان سعید امامی و محمد کیهانی
زمان: چهارشنبه بیستم تیر ماه – ساعت 17:30
مکان: خانه مدیران سازمان مدیریت صنعتی
فقط یک ربع مانده تا روز بیستم تیر ماه به پایان رسد و حالا بعد از یک مسافرت درون شهری و شرکت در سمینار "آشنائی با سیستمهای مدیریت دانش" بار دیگر به دنیای مجازی خود باید برگردم.
هر چند معاشرت با دوست جدید و عزیزم محمد کیهانی بعد از سمینار و پاسخ به دعوت او برای صرف شام دل چسب تر بود اما مجبورم از صحبت هائی که با او داشتم بگذرم و طبق معمول به سراغ بیان نظرات و نتایجی که از سمینار گرفتم بروم. اما پیش از آن واقعاً جا دارد از مهمان نوازی او تشکر کنم و از آنجائی که می دانم مطالب این پست را می خواند باید به او به دلیل سخنرانی جذابش تبریک بگویم.
و اما نظراتم راجع به "مدیریت دانش":
مجبورم قبل از هر چیزی یک شوک به خوانندگان این مطلبم وارد کنم و آن شوک این است که "پیاده سازی مدیریت دانش در ایران شاید چیزی بیشتر از ده سال به طول بینجامد" . حتماً می گوئید تو چطور با این اطمینان پیش بینی می کنی؟ چطور در این دنیای متحول و متغیر دست به پیش بینی می زنی؟
اما موضوع اصلا به پیش بینی بر نمی گردد موضوع به کلمه ای بر می گردد که در اکثر پست های وبلاگم دیده می شود و آن کلمه "فرهنگ" است. پیاده سازی "مدیریت دانش" مستلزم ایجاد یک فرایند تغییر است که نه به فن آوری مربوط می شود و نه به سیستم های مدیریت دانش.
آقای امامی سخنران دیگر سمینار که تجربه ای سی ساله در امر مشاوره ، مدیریت و اجراء دارند صریحاً روی موضوعات اجتماعی و روان شناسی برای پیاده سازی مدیریت دانش تاکید داشتند و مشخص است که مسائل کیفی از تکنولوژی و مدل از اهمیت بیشتری برخوردار است البته مدلی که هم اکنون تحت عنوان social computing یا رایانش اجتماعی مطرح است از پویائی های بالائی برخوردار است که تا حدودی می تواند مشکلات اجتماعی و نگرشی سازمان را حل کند اما به نظرم مشکل اصلی این نوع مدل وابستگی بیش از حد آن به تکنولوژی است. طبق پیش بینی افرادی که خود درگیر "رایانش اجتماعی" هستند تکنولوژی های موجود در این سیستم که "وبلاگ" یکی از آنها است تنها تا سال 2010 پاسخگو هستند و کمتر کسی از این موضوع مطلع است که بعد از وبلاگ و یا تگینگ و ..... که متعلق به وب . 2 می باشند چه تکنولوژی ای جایگزین می شود.
هم اکنون صحبت از وب . 3 و بالاتر از آن هم است و بدون شک مطمئنم آنهائی که رایانش اجتماعی را رهبری می کنند هاله ای از نرم افزارهائی که بعد از سال 2010 به وجود می آیند را نیز طراحی کرده اند و این به دلیل قدرت بالای آنها در سناریو نویسی است. چیزی که در ایران بسیاری از مدیران حتی نام آن را هم نشنیده اند چه رسد به اینکه روش های سناریو نویسی را بدانند. متاسفانه ما در امر "مدیریت فناوری"نیز مشکلات زیادی داریم و یک کپی کننده در زمینه فن آوری هستیم و هر آنچه از خارج به ما دیکته می شود را پیاده سازی می کنیم.
به همین دلائل و با توجه به اینکه به موضوع "مدیریت دانش"بیش از پیش علاقه مند شدم مجبورم کمی از وقت خود را صرف مطالعه در این زمینه برای حل مشکلات موجود بگذارم و صد البته بایستی با محمد کیهانی تبادل ایده نمایم چرا که متوجه شدم نگرش های کمی او یک اپسیلون بالاتر از نگرش های کیفی اش است و این در زمینه "مدیریت فن آوری"بیشتر کمک کننده خواهد بود و من نگرش های کیفی ام بر نگرش های کمی ام غلبه دارد و باید از این عصب های مغزم که مثل دستان کارگران پینه بسته اند در زمینه های کیفی – اجتماعی بهره ببرم.
محمد روحیۀ جستجوگری بیشتری از من دارد و من بیش از اینکه جستجو کنم غرق در تفکرات هستم . یعنی به طور کلی یک جای ماجرا همیشه می لنگد و اگر اینگونه نبود محمد پیتر دراکر دوم بود و من پیتر دراکر سوم.
(خدا کند آقای امامی این تیکه های آخر را در آینده نخوانند چون آن وقت قضیۀ "جلو استاد و ملق بازی" مطرح می شود)
نظرات مربوط به این موضوع را بخوانید و ما را هم از نظرات خود بی بهره نسازید.
از این پست خوشتون اومد؟ پس عضوی از این وبلاگ شوید
